-Bir kavramın anlatılmasında benzer özelliklerinden dolayı başka kavramların kullanılması (genellikle görsel ya da somut ifadelerle anlatımı kuvvetlendirme amacıyla kullanılır.)




                         -viki sözlük/özgür sözlük-

rastgele bir buluta bindim
götür beni maviye dedim

bir anda karardı
önce nefretini kusup
sonra bağırdı
ahmakları buldu
ve ıslattı

neden dedim

aşağı bak
ne kadar küçükler
sadece kendilerine bakıyorlar
dikkatlerini anca böyle çekiyorum dedi

şu hale bak korkuyorlar benden
tanrı dediler bana
isim taktılar
dua ettiler
benden bir şeyler istediler
koyuna bile benzettiler
bırak dalgamı geçeyim

renk renk şeyler açıyorlar
suyumdan kurtulmak için
oysa bilmiyorlar
kafalarına düşen her damla
bütün kötülüklerini alacak
saklanıyorlar arınmaktan
bırak kötüleri izleyeyim

peki ya mavi dedim

mavi yok dedi
hiç olmadı
insan gözlerin
kopkoyu siyaha
mavi ismini taktı
maviyi aldı umutla karıştırdı
denizle dölledi
bırak renkleri kirleteyim

tanrı dedim

tanrı benim dedi
her zamanda ben kalacağım
bir ağacın ruhunda
toprakta
suyumdan korunup
gözlerinizden akan suya duygular yüklediğiniz
ufacık iç dünyanızda kalacağım
bırak şimdi yerime gideyim

en yalnız benim aranızda
ne bir koyunum
ne de gözlerimden akan sular var
her gün zorla size bakmaktan
kafamdan hiç çıkmıyor hatıralarım

önceleri bende insandım
sonra
"kendimden kurtulmak için gölgemi koridora astım."


                                     boratosunabla*

ÜVERCİNKA
Böylece bir kere daha boynunlayız sayılı yerlerinden
En uzun boynun bu senin dayanmaya ya da umudu
                                kesmemeye


Laleli'den dünyaya doğru giden bir tramvaydayız
Birden nasıl oluyor sen yüreğimi elliyorsun
Ama nasıl oluyor sen yüreğimi eller ellemez
Sevişmek bir kere daha yürürlüğe giriyor
Bütün kara parçalarında
                           Afrika dahil


Aydınca düşünmeyi iyi biliyorsun eksik olma
Yatakta yatmayı bildiğin kadar
Sayın Tanrıya kalırsa seninle yatmak günah, daha neler
Boşunaymış gibi bunca uzaması saçlarının
Ben böyle canlı saç görmedim ömrümde
Her telinin içinde ayrı bir kalp çarpıyor
Bütün kara parçaları için
                           Afrika dahil


Senin bir havan var beni asıl saran o
Onunla daha bir değere biniyor soluk almak
Sabahları acıktığı için haklı
Gününü kazanıp kurtardı diye güzel
Birçok çiçek adları gibi güzel
En tanınmış kırmızılarla açan
Bütün kara parçalarında
                           Afrika dahil


Birlikte mısralar düşünüyoruz ama iyi ama kötü
Boynun diyorum boynunu benim kadar kimse
                                değerlendiremez
Bir mısra daha söylesek sanki her şey düzelecek
İki adım daha atmıyoruz bizi tutuyorlar
Böylece bizi bir kere daha tutup kurşuna diziyorlar
Zaten bizi her gün sabahtan akşama kadar kurşuna
                                 diziyorlar
Bütün kara parçalarında
                            Afrika dahil


Burda senin cesaretinden laf açmanın tam da sırası
Kalabalık caddelerde hürlüğün şarkısına katılırkenki
Padişah gibi cesaretti o, alımlı değme kadında yok
Aklıma kadeh tutuşların geliyor
Çiçek Pasajında akşamüstleri
Asıl yoksulluk ondan sonra başlıyor
Bütün kara parçalarında
                           Afrika hariç değil

                                 cemal süreya

hiç kararmış filan değilim
üstelik sevinçliyim tazeyim diriyim
karpuz taşıyan bir kamyon gibi aceleciyim
ama şunu kaç kişi hatırlar mesela:
kanlı ellerini önlüğüne silip
kesimden sonra
güvercini düşünen memedali'yi
müniple nizip arasında

evet önümüz bahardır biliyorum
leylaklar açacak biliyorum
kiraz da çıkacak yakında
iyi şeyler söylemek de gerek biliyorum
sevgilim güzelim birtanem biliyorum da
şimdilik bağışla

      turgut uyar - baharda - son şiirler - büyük saat

sevgilim o kadar kolay öleceğim ki
uzakta terk edilmiş bir parkta 
ahşap bir kaydırak
"çıt"layacak


sevgilim o kadar kolay öleceğim ki
yağmurdan ıslanmış odanın camında
bir damla 
"kay"acak


sevgilim o kadar kolay öleceğim ki
gece korkan bir çocuk
"anne!" diye bağıracak
"annesi" yetişip onu yanına 
"al"acak


sevgilim o kadar kolay öleceğim ki
rüzgarda gözüne bir şey kaçacak
sakın kaşıma
nolursun 
yoksa
ölümüm ellerinden 
"ol"acak




                     boratosunabla*

                                                                     "...ölçeği sevgi olan bir harita..."

-give me the freedom to destroy.*

zamsk,zömçhk.*

"sal gitsin hayallerini, hepsine ulaşabilirsin!"

dağ başında yaşamamın ve iki gün üst-üste bu kadını dinleyememenin o güzel kekresel "buruk"luğuna. -kekremsi değil evet kekresel-


tanıdık gelmedi mi? belki bu anlamlı gelir; 

televizyonda mezzo açıkken uyuya kalmanın ve bir gece bu kadınla karşılaşmanın dayanılmaz hafifliği. vol1

vol2; nils petter molvaer - san sebastian jazzaldia 2009
                   
                               yakında.(dır)

uzaktan bir ses geliyor
"kan dökücü tanrı!"
"kan dökücü tanrı!"
delinin biri
aklının fikri
ya da
dervişin zikri
tam duyamıyorum
perdeler kapalı
pencere kirli

önümde televizyon
içinde yalan
açık

renk kusmuğundan başka
bir şey olmayan
ekranda
bağıran
koşuşturan
bir kaçık

gözlerim kapanıyor
işaretler görüyorum

susuz bir havuzda
bir kaşık "ses"de boğuluyorum

bir kitap var önümde
içinde
eski resmin
hala bu kadar berrak mı tenin

turuncu
bir sende
birde gözleri çekik
ufak bir budist ermişte
bu kadar "aydınlık" durur
herhalde

gece
siyah çarşaf
terli beden
kanınla boyadığın duvarlar
sonu gelmez
karıncalı
uyuşturan bir
sanrı

baş ucumda belki  hatırlarsın
a.alvarez "intihar, kan dökücü tanrı"


                         boratosunabla*

-pardon bakar mısınız? saatiniz kaç acaba?
-saatim "büyük saat"*

                                            http://www.afilifilintalar.com/engereklimetinler3


  "Hiçbir aşkın konu başlığı ve bazı yazıların konusu yoktur."

"Kişi aşık oldu mu , beynini yer.Kendisiyle öpüşür,barışır.Çarpıcı aşk parçaları dinler,iyi giyinir ,düşünerek konuşmaya başlar,sade vatandaşlığını unutur ,şiir miir okur,olası bir gece jimnnastiği için kıçını-başını daha bir dikkatli yıkar,temiz don-temiz çorap giyer.Bu arada ilginç bir özellik daha kazanmıştır:Üstünü ve sık sık koltukaltlarını koklamak ...


Gelin,doğru konuşalım: İnsan aşık oldumu,başka biri olma uğraşı gündemine gelir.O güne kadarki tüm özellikler rafa kaldırılır,yerine yenileri edinilir.Tanrım ,meğer gülerken arkadaki çürük dişim görünüyormuş!! Neden bunu evvelden farketmedim! Felaket!


İlk telefon konuşması,yaklaşık bir buçuk saat sürer ve mutlaka konuşulacak birşeyler bulunur.Kim daha çok seni seviyorum derse üstünlüğü o sağlayacaktır....


Gelin doğru konuşalım: İnsan aşık oldu mu ,kendini beğenmez olur.Kişiliğinden ,varlığından soğur.Ruhuyla kavga eder,küser.Ve arabesk tahtına kurulur:'Ben sana layık değilim,kendine daha mükemmel bir sevgili bul,burnunda sümük var ,benden nasılsa bir gün ayrılacaksın,ne bakıyorsun lan sevgilime,kim o daha önceki mi, sen bende ne buluyorsun,beni param için sevmiyorsun değil mi,bağırmadan konuşuyorum,dağıtırım ulan burayı ,içim yanıyor içim...'


Ayrılırsınız.Artık aşk konusunda ahkam kesebilecek ve aşık dostlarınıza altın uyarılarda bulunabileceksinizdir;


-Yok hocam ,yok... Bunlar ağır mevzu! Bizden geçti!"




tamamı değilse bile idare eder bir kopyası tadında ki love story. bir küçük İskender dayağı.*

yere düşen her kalp kırılır.

Günü hatırlatan ufak bir kırmızılık kalmıştı gökyüzünde…

Kafanı çevirdin. Dışarıya baktın. Gün, geceye yeniliyordu. Sigara paketini aradın. İçinden bir dal çekip, yaktın. Elini, camın altındaki soğuk mermere yasladın. Düşündün.

Neyi?

Kararan bir meyvanın rengini andırdı gökyüzü…

Dışarıdan –uzaktan da olsa- haykırışlar geliyordu, gülüşmeler ve kahkalar…

Duydun. Camdan ayrılıp masana oturdun. Kültablası izmarit yığılıydı artık. Üst üste binen, leş kokan  izmaritler güler gibi oldu sana. Umursamadın.

Kimi?

Kalktın. Üzerine ütüsüz birkaç bişey giydin. Dışarı çıktın.

Yürüdün. Hiç düşünmeden adımlarını attın.

Nereye?

Az bir zamanda bir tepeye vardın. Buraya daha önce gelip gelmediğini anımsayamadın ilk önce. Çevrene baktın. Sokağa atılmış küçük bir çocuk gibiydin o an da… Korktun, gözlerinden bu anlaşıldı. Başkaları anlarsa ne yaparım diye düşündün. Korkunu içine gömdün.

Başkaları?

Tepedeki yalnız banka oturdun.

Evinden çıkmadan önce gelen gürültüler silinmişti. Buna sevindin.

Sigaraya sarıldın. Yaktın. Ağzında öylece tuttun. Sonra içine çektin dumanı hırsla…

Aklına masada yarım bıraktığın roman geldi. Oradan üç beş cümle mırıldandın içinden. 

Bir an gözlerin büyüdü. Zihninde bir şeyler canlandı sanki. Hayata karşı hep bir sorunun vardı. Bunu büyüttün o gözlerini kocaman açarak…

Hayat?

Gölgeler belirdi önünde bir anda, tanrıları arkandaki sokak lambasıydı…

Onlarla konuşmaya başladın. Sigara uzattın hatta birine. Almadı. Güldüler sana bakarak. Hep bir ağızdan kahkahaları yükseldi gecede…

Namussuz gölgeler…

Bu tepeye daha önce geldiğini hatırladın. Kiminle olduğu konusunda kuşkuların vardı ama… “Sevgilimle,” diye geçirdin içinden. “İmkansız,” dedin sonra…

Gölgeler sıcaktı. Ağladılar.

bütün insanlar çıplak gezerken
beni soğuktan ikiye katlayan şey ne
herkesin soluduğu havada
burnuma gelen kötü koku ne
kalabalık bastırırken
etrafına
bak(a)madığın
o gözlerde ki
duygu ne

insan yapımı
bir şeyin altında
arıyorduk aşkı
oysaki bu dünya
yetemeyecekti bize
türlü totemlerimiz vardı
kara büyüye döndü

kareler ne kadar önemliydi
bronz bir alet içimizi ne kadar titretir
yağmur ne kadar soğuk olabilirdi
herkesin gözleri
biri gibi bakabilir mi
herkesin gözleri
seninkiler kadar değişken mi
kenetlenmek sıcak mı hissettirir
duvarları tırmalayan bir yabancı
çıkarsa karşına
ya da yarım bir hicaz

zamanında anlaşıladım
zamanla anlaşılmaz

      boratosunabla*

hiç sigaraya yakından baktın mı
arkasında beyaz kül bırakarak 
yanışını
kağıt arkadaşından ayrılırken
işe yaramaz bir küle dönüşenin
bağırışını
yanık yerdeki meleksi 
siyah hareyi
içine çekmeni bekleyen
anca o zaman kızarabilen 
ateşi




üfleme 
tut içinde 
daha çok öleceksin
küfür etme
kokan ellerine
öyle sevileceksin
kuru ağzın 
boğazın ve
ciğerinle yiteceksin


söndürme yananı 
sen tanrı değilsin
tanrıya rastlayamadan
bu dünyada
iğrenç kokan
bir küle dönüşeceksin


aklında tutunan
tek cümle şu olacak
her izmarit 
bir pakete geberdir


sönecek olan zaten
bu dünyada
kendi
küllüğüne doğar


ve bir nefes 
bir ateş kadar 
yaşar


            boratosunabla*

  Ufak su damlacıkları ıslatmıştı bedenini…

 Yatağa girmeden önce bir bira içmek istedin. Kalktım. Biranı getirdim. Elinde tuttun, ılıttın biranı. Anlam veremedim buna.

 Yanına yaklaştım. Konuşmak istedim. Bakıştık. Gözlerin, bıraktığım gibiydi. En son ne zaman görmüştüm seni… Hatırlayamadım…

  Biranı ufak yudumlarla içiyordun. Akşam, geceye doğru dönüyordu artık... 

  Yarısını bile içemediğin şişeyi yere bıraktın. Bana döndün. Elimde, yeni yaktığım sigaramla sana bakıyordum. Gözlerimiz aynı noktada durdu.

  Açık camdan içeriye rüzgar yağmur taneleri taşıdı…

  Dudakların ıslaktı. Bira ve sigaranın dayanılmaz zevkiyle doluydu. Öpüştük. 

  İzmir bu mevsimde sıcak mı olur?

ağzında bir parça kan kalmıştı
silmeden geldi
zaman zarfına koyduğu
hayatları
gündüz düşleri
yatak altı sevişleri
ve sonu gelmez
günah
pullarıyla süslemişti
pulları yapıştıran kanın
geri kalanı idi.

                        boratosunabla*

"ufak su damlacıkları ıslatmıştı bedenini..."

umarım sadece benim merakla beklemediğim emircan kürküt'ün yan yana getirilince anlamlı sözcükler oluşturan harflerden oluşmuş hikayesi yarın bu saatte burada olacaktır. abla-kardeş yayın imtihanla "gösterir"*

yüzü yüzüme değdiği zaman teninin kokusuyla irkilirdim

gözlerinde çatlak damarlar

burnundan gelen içinin kokusu

ağzı, dişleri
32 tane
konuşmaya başlayınca

hep birlikte hareket eden

-ucuz ruj- kokan dudakları ve tükürük kokusuyla karışan

nefesi

yüzünde ufak siyah kıllar

boynunda "gece terlemesi" kokusu

yanına yaklaşınca yosunlu dişlerini ortaya çıkaran gülümsemesi

gözlerinin yanında kırışıklar

alnı yağlı, sivilceli

ve 

göbek taşı tarafından lanetlenmiş

"leş kokan"

bedeni


sadece ben mi böyle
görüyorum diye sorardım
kendi kendime
sonra hatırlardım ne çok
sevdiğimi


kimse görmezdi onu
benim gördüğüm gibi
bana sorsan böyleyken
her -santimetrekaresi-
cennet bahçesi

                                             
             
                 boratosunabla*    

     
                                

She take my money when I'm in need

Yeah she's a trifling friend indeed

Oh she's a gold digger way over town

That dig's on me

(She gives me money)

Now I ain't sayin' she a gold digger (When I'm in Need)

But she ain't messin' with no broke niggas

(She gives me money)

Now I ain't sayin' she a gold digger (When I'm in need)

But she ain't messin' with no broke niggas

Get down girl go head get down (I gotta leave)

Get down girl go head get down (I gotta leave)

Get down girl go head get down (I gotta leave)

Get down girl gone head

Richie Kotzen - Gold Digger (Kanye West feat. Jamie Foxx cover)

                                                           “Mezarımda bu güzel, uzun kaşlı boyacı çocuğun oğlu 
                                                                                    bir şiir okusa  Karacaoğlan'dan

 Orhan Veli'den Yunus'tan, Yunus'tan...”

Sait Faik Abasıyanık

Kalabalıklar içinde yalnızlık çekmenin

ne demek olduğunu en iyi anlatan üstat

                                                                                       Sait Faik’in anısına, saygıyla…

Hişt… Hişt… Hişt…

Nereden gelirse gelsin be… Yeter ki bi hişt sesi gelsin kulaklarımıza…

Panço, Panço, PANÇO!

Orada mısın?

Hişt!

İstanbul’dan kaçıp, Burgazada’ya atıverdin kendini… Bir ayağın hep şehirdeydi ama… Beyoğlu’nun meyhanelerinde rastlayabilirdik sana bazı geceler…

Hişt diyebilirdik ardından…

Kafanda neredeyse hiç çıkarmadığın şapkan olurdu. Eminim.

Ağzında yarısına kadar içtiğin cigaran… Tüttürür dururdun sürekli … Ve masanda rakı… Ölümüne yol açan, beyaz büyü…

Belki edebiyatçı dostlarından bazıları da olurdu yanında… Ama sen, yalnızlıktan hoşlanırdın her zaman…

Evlenmeyi seçmedin… Kadınlarla aran o kadar da iyi değildi, bir ara yaklaştın evliliğe… Olmadı. Böylesi daha iyi!

Sürekli içinde yazma isteği vardı… “Yazmazsam,” demiştin bir defasında, “deli olucam!”

Doğruydu… Hele böyle boktan bir hayatın içerisinde yaşarkan… Yazmaktan başka sığınak mı vardı?

Bir ara bıraktın yazmayı. Küstün her şeye! İyi ki tekrar başladın üstat! O kalemi yolda gezerken iyi ki tutup, öptün sonra yonttun… Ve yazdın!

Akşamüstleri geliyordu aşık olduğun kız… Tam insanlar işten çıkarken… İstiklal’de, tramvaydan iniyordu… Namussuzdu! Hep aynısını yapıyordu!

İnsanlardan uzak dursan bile, içinde bir sevgi vardı onlara karşı…

“Bir insanı sevmekle başlar her şey!” derken bir hikayende, bunu duyumsamamak elde değildi…

Balıkçılar, ada insanları, emekçiler, havuz kenarında kendiyle konuşan bir berduş sayende konuk oldu zihinlerimize…

Bu yazıyı çok sevdiğin Kaşıkadası’ndan yazıyorum!

Hişt…

Hişt… Hişt…

Panço yanında mı üstat?

. . .İntiharın cesur adamların kurtuluş yolu olduğuna inanmışımdır hep. Son kumar oyunu. Kesinlikle "Sikeyim hepinizi" tavrı. İntihar için haklı sebepler vardır. Herhangi bir ödlek yıllarca yaşayabilir, bokun içinde korkakça debelenerek. Keder. Acı. İçinizde olsun ya da olmasın. İradesi zayıf olanlar tutunup kalır. Tekrar tekrar yumruk yemek için. Asla huzuru bulamaz. Rahatlayamaz. Mabedini bulamaz. Kalıtsal mirasının ağırlığından kurtulamaz. Kötü genler. Darmadağın bir bilinçaltı. İşkence çeken libido. Parçalanmış ego. Sapkın bir öz benlik. Darmadağın sinirler. Adrenal kaosu. Yaşadıkları işkenceyi başkasına da yaşatırlar. Kurban kendine kurban edeceği birilerini bulur. Acaba intihar, psikopat davranışların kalıtsal olduğu aile geleneğini yıkabilir mi?


Lydia Lunch - Bir Seks Avcısının Günlüğü - Paradoks (syf. 93)

 Ve kadınlar çığlık çığlığa geçtiler...

 İki berduş bir otoyol kenarındalar, sarhoş her ikiside.

 Ellerinde boş şarap şişeleri... Kadınlara bakıp zevklendiler...

“ Biraz daha içer misin?”

“ Kaldı mı?”

“Hayır!”

Ve kadınlar yeniden geçtiler…

“İçerim.”

Ve kadınlar onlara bakıp güldüler…

“ İçelim.”

Ve kadınlar yaklaştılar.

“İÇELİM.”

Ve kadınlar daha da yaklaştılar.

“İÇERİZZZZ.”

Ve kadınlar… Ve kadınlar… Ve kadınlar…

Ve kadınlar geriye dönüp gittiler…

“ E hadi içelim!”

"Ve kadınlar çığlık çığlığa geçtiler... Iki berduş bir otoyol kenarındalar, sarhoşlar her ikiside. Ellerinde boş şarap şişeleri. Kadınlara bakıp zevklendiler..."

"abla-kardeş" yayınları iftirayla sunar merakla beklediğim yeni emircan kürküt yazısı... bu akşam! burada! umarım!

hiç anlamadığım ikilinin, hiç sindiremediğim alfa'sı
dayanamadığım egosantrik salınımların, piç gama'sı.




ihtiyar-abi nasıl oluyor ben anlamıyorum bu ikisini ya? tövbe allah günah yazmasın.


abla*-boşver abi saadetin güzeli çirkini olmaz. bu gece sen çekiyomuşun?

ginsbergamerikayıyazarken
cassadyrampadavitesdüşürürken
kerouackalınbituvaletkağıdıalırken
burroughskaşıkçakmakikilisiyleyken
brautiganevindeyalnızken
hunckletimesmeydanında
synderzazende
solomonrocklandde
orlovskyLaVignekarşısındaçıplakken
drleary"değişmeler"denbahsederken

ben daha doğmamıştım
ya/da
Woodland'daydım
hatırlamıyorum
hepimizin hayatı karışıktı
Bukowski'ninki bile.

                              boratosunabla*

".... Klasik müziği sevmiyorum (en azından, ondan etkilenmiyorum) çünkü kilise müziğine benziyor; çünkü, en azından benim kulağıma göre, bir günü, bir haftayı, bir hayatı oluşturan ufak duygularla ilgilenmiyor; çünkü geri vokaller, bas yürüyüşleri, gitar soloları yok; çünkü klasik müziği sevdiğini iddia eden pek çok insan aslında hiçbir müzik türünü (ya da kültürü) sevmiyor; çünkü ben başka bir şey dinleyerek büyüdüm; çünkü bana bir şey hissettirmiyor; çünkü ben dinlediğim müziğin olduğundan daha 'iyi' olmasına ihtiyaç duymuyorum - harika, gürültülü, diğer her şeyi bastıran, akıl dolu bir saksafon solosu benim işimi görüyor. Bu yüzden benim cenazemde 'Caravan' çalınacak..."


Müziğine sahip çıkan, onu başkalarının düşüncesine aldırmadan dinleyen, okurlarına ve kendisine dürüst bir yazar Nick Hornby. 31 Şarkı'yla zihninin kapılarını herkese açıyor, dünyayı ve hayatı 
sevdiği parçalar eşliğinde değerlendiriyor.


Sizin cenazenizde hangi müzik çalsın isterdiniz?


"gene bir şenol erdoğan "isim bağışlaması" sonradan almak için kendime not."

bana kid a ver bana amnesiac ver veya boşver lo-fi dinleyen bir çocuk vardı grupları ağzından cımbızla alırdım sonra bir gece nedense tutamadı ağzını paylaştı engin alternatif müzik bilgisini benimle sabah 6 oldu. yattık. huzurluydu. ben hala tatmin olmamıştım sonra bir daha da görmedim.

mare nostrum


en uzun koşuysa elbet
türkiye'de de devrim
o, onun en güzel yüz metresini koştu
en sekmez lüverin namlusundan fırlayarak...
en hızlısıydı hepimizin,
en önce göğüsledi ipi...
acıyorsam sana anam avradım olsun
ama aşk olsun sana çocuk,
aşk olsun...
                                      Can Yücel




bu insanlar öldüler
öldüler
öldü
öl


kimse boşuna yitmedi
yitmedi
yitme
yit


umarım biliyorsun
biliyorsun
biliyor
bil.
   
                                  boratosunabla*
burdan olacak iş değil ama yinede go home yankee** 

morphine is a potent opiate analgesic drug that is used to relieve severe pain. it was first isolated in 1804 by Friedrich Sertürner, first distributed by him in 1817, and first commercially sold by Merck in 1827, which at the time was a single small chemists' shop. it was more widely used after the invention of the hypodermic needle in 1857. it took its name from the Greek god of dreams Morpheus




                    -Wikipedia Free Encyclopedia-

İki kişiydiler. Denizden biraz yüksekte bulunan tepenin en ucunda birbirlerine sarılmış, öylece duruyorlardı. Bakıştılar. Gözlerinde şimdi ne olacak sorusu ve korkusu vardı her ikisininde. Adam, elini cebine attı. Sigara tablasını çıkardı. İki sigara çekti tabladan. Bir kendisine bir de yanında uzun saçlı kadına verdi. Sigaralarını yakıştılar. Birbirlerine bakmaktan vazgeçtiler o anda.  Sonsuzluğa doğru uzanan denize, gözlerini kısarak baktılar. Kadın bir adım geriye çekildi. Arkasını döndü. Bir adım daha geriye gitti. Aynı anda adam da ufak adımlarla denize doğru yürüdü.

Denize ufak bir taş atılmış hissi veren ses yankılandı kadının kulaklarında...

Sigarası halen yanıktı.

doksanlarda grunge doğmuş
ben içine doğdum bilmiyorum
taksim'de asmalımescit'de çok güzel yerler varmış
hiç gitmedim bilmiyorum
bulunduğum yerden yaklaşık 876 km ötede insanlar varmış egosuz
hiç rastlamadım bilmiyorum
doğu felsefesi,aydınlanma,kozmik mevzular,bardo thodol falan filan
çok araştırdım ama sanmıyorum
oturduğun yerin kıymetini bil var mı ismet baba gibisi dediler
baktım ama görmedim bilemiyorum
aldığın her nefes verdiğin her soluk evrene gider pozitif ol derler
hiç nefessiz kaldın mı bilmiyorum?


                          boratosunabla*

-obscure knowledge-

bart'ın hastasıyım ama
bu adam hayatımda gördüğüm en başarılı
en havalı ve en asil kötü adam.

ıhahahahaahahaha...
ıeheahhahahahaheaheahheee...
hahaa?...
heeahhahaheaaa...
heeağheağhhahahahahaaaağh*

sideshow bob's evil laugh nıhağhhağhhahahaheaa**

sabah;
kahvesi
sigarası
                      ereksiyonu
güneşi