rastgele bir buluta bindim
götür beni maviye dedim

bir anda karardı
önce nefretini kusup
sonra bağırdı
ahmakları buldu
ve ıslattı

neden dedim

aşağı bak
ne kadar küçükler
sadece kendilerine bakıyorlar
dikkatlerini anca böyle çekiyorum dedi

şu hale bak korkuyorlar benden
tanrı dediler bana
isim taktılar
dua ettiler
benden bir şeyler istediler
koyuna bile benzettiler
bırak dalgamı geçeyim

renk renk şeyler açıyorlar
suyumdan kurtulmak için
oysa bilmiyorlar
kafalarına düşen her damla
bütün kötülüklerini alacak
saklanıyorlar arınmaktan
bırak kötüleri izleyeyim

peki ya mavi dedim

mavi yok dedi
hiç olmadı
insan gözlerin
kopkoyu siyaha
mavi ismini taktı
maviyi aldı umutla karıştırdı
denizle dölledi
bırak renkleri kirleteyim

tanrı dedim

tanrı benim dedi
her zamanda ben kalacağım
bir ağacın ruhunda
toprakta
suyumdan korunup
gözlerinizden akan suya duygular yüklediğiniz
ufacık iç dünyanızda kalacağım
bırak şimdi yerime gideyim

en yalnız benim aranızda
ne bir koyunum
ne de gözlerimden akan sular var
her gün zorla size bakmaktan
kafamdan hiç çıkmıyor hatıralarım

önceleri bende insandım
sonra
"kendimden kurtulmak için gölgemi koridora astım."


                                     boratosunabla*